Breinkracht

Eigenlijk is dit een idee waar denk ik helemaal niemand iets aan heeft: voornamen raden.
Een website waar mensen hun pasfoto en voornaam kunnen üploaden. Vervolgens mogen anderen dan raden wat hun voornaam is. Het systeem genereert de juiste voornaam en nog 3 andere willekeurige voornamen waar men uit mag kiezen. Zo kun je erachter komen of een andere voornaam misschien beter bij je hoofd past.
Misschien is er wel een relatie tussen een voornaam en bepaalde uiterlijkheden, wie zal het zeggen. Voornamen schijnen wel iets te zeggen over andere eigenschappen van mensen (aldus dit artikel).

Momenteel ben ik een tool aan het maken in Excel (kan later ook in iets anders gebouwd worden) die een handig hulpje kan zijn bij huishoudelijke taken. Het idee bevindt zich nog in een pril stadium maar ziet er ongeveer zo uit:

1. Op het eerste tabblad moet je vinkjes zetten voor de klussen waar je mee te maken hebt in je huis. Bijvoorbeeld de vensterbank afstoffen of een wasje draaien. Ook reparaties, administratieve zaken en tuinonderhoud kunnen daarbij gezet worden. Verder kun je op het eerste tabblad aangeven hoeveel tijd het minimaal of maximaal moet gaan kosten en hoe vaak je de klus wilt doen per week of per maand.

2. Op het tweede tabblad geef je per geselecteerde klusje aan hoe belangrijk je dit vindt en in hoeverre je bereid bent dit op je te nemen, liefst in numerieke waarden.

3. Het derde tabblad wordt door je partner ingevuld (dezelfde vragenlijst). Het is wellicht handig als de partners elkaars antwoorden niet zien.

4. Op het vierde en tevens laatste tabblad wordt berekend wie wat kan gaan doen in het huishouden, berekend uit de eerder ingevulde prioriteiten en bereidheidsscores. Ik kan me voorstellen dat taken vooral toebedeeld worden aan degene die het meeste bereid is die te doen en die ze het belangrijkste vinden. In de eindscore staat daarom ook vermeld hoeveel uren elke partner kwijt is aan zijn of haar toebedeelde klussen. Waarschijnlijk komt hier een groot verschil in omdat de ene persoon bereidwilliger is en hogere eisen stelt dan de andere persoon. Dit verschil kan enigszins gecorrigeerd worden door een beetje te schuiven met taken.
De tool kan suggesties doen op basis van scores die dicht bij elkaar zitten (bijvoorbeeld een taak die ongeveer even belangrijk wordt gevonden door beide personen).

Ik ben er nog niet helemaal uit wat er gebeurt qua berekening als je partner een figuur is die bij alle taken de prioriteit en bereidwilligheid nul invoert. Moet je dan een compromis bedenken, d.w.z. een gemiddelde trekken?
Verder kan natuurlijk ook in de berekening meegenomen worden dat de ene partner minder uren werkt of meer uren van huis is dan de ander.
Uitbouwen van de toepassing zou kunnen voor meerdere personen, bijvoorbeeld in studentenhuizen.

Wie heeft er tips?

Ineens kreeg ik een idee waar onze christelijke regering hoogstwaarschijnlijk razend enthousiast over zal zijn!

Stel je voor, een spannend computerspel voor de moderne jongere waarin je verschillende opdrachten moet uitvoeren. Maar let op! Er komen in het spel niet alleen verschillende gevaren zoals drugsverkopers en lonkende prostituees voor die jij probeert te weerstaan, je moet ondertussen ook je normen- en waardenscore op peil houden! Bij elke schop, vloek of onkuise actie verlies je namelijk N&W-punten en wanneer dat te vaak gebeurt dan ben je af en ga je naar de hel. Er zijn veilige omgevingen zoals de kerk en het huis van je ouders maar je moet zo nu en dan ook over straat om andere mensen te helpen en daarmee een betere plek in de hemel te scoren.

Dat wordt mieterse pret op zaterdag.

Hoewel ik zelf graag websites maak, zou dit een iets te grote klus zijn naast m'n werk van 40 uur per week. Dus als iemand zin heeft...?

Er zijn al wel websites over de ingrediënten zelf, bijvoorbeeld de Ingrediëntenwijzer van Food-Info. Daarnaast zijn er websites om te zien of producten 'fair trade' en/of biologisch zijn. Toch mis ik iets.

Geen idee of je hiervoor toestemming moet krijgen van de fabrikant maar het lijkt me handig om per product op internet te kunnen opzoeken wat de ingrediënten zijn. Het kost namelijk erg veel tijd om in de supermarkt te bekijken wat er in zit én uit je hoofd te weten wat (bijvoorbeeld) de e-nummers precies betekenen.
Zo kun je met de website van tevoren een boodschappenlijstje maken zonder bepaalde ingrediënten. De doelgroep bestaat uit mensen met allergieën en en personen zoals ik die graag gebruik maken van producten met alleen natuurlijke ingrediënten. Dit hoeven niet per definitie biologische producten te zijn.
Je kunt daarnaast eventueel ook filteren op biologische ingrediënten, land van herkomst en productiemethoden. Zo weet je precies wat je gaat kopen en hoef je niet in de weg te staan in de paden van de supermarkt.

Medewerking van fabrikanten en bezoekers van de website zou een hoop tijd schelen in het opzetten en bijwerken van de website.

Bij het zien van het onderwerp beveiliging, lag het ding gewoon naast de PDA of laptop. Is dat te combineren? Kapot kan alles. Maar zo simpel dat je het altijd bij je hebt en het eigenlijk naadloos gebruikt kan worden.

Heb er verder nog niet naar gekeken, daarom is nog wel een 'lekker' onderwerp.

Het is me als fotograferende videofilmer (of filmende fotograaf) al verschillende keren overkomen. Na een dagje uit of een reisje bekijk ik mijn beelden en ja hoor... ik heb een filmpje gemaakt met de camera een kwartslag gedraaid. Weggooien maar....
Het maken van een staande foto is een vanzelfsprekendheid, maar waarom kun je niet staande video maken? Natuurlijk: de meeste afspeelapparatuur is er niet geschikt voor (niemand zet de tv even op zijn zij), maar voor publicatie op het web kan een staand (oftewel portrait) geschoten filmpje heel goed werken!

Sinds een aantal jaren is MVO (Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen) redelijk populair onder de (middel)grote ondernemingen. Een aantal MVO-oplossingen zijn flink doorgevoerd. Zo ook de handtekening onderaan de e-mail. 'Denkt u aan het milieu voordat u deze e-mail print?' Pakkend en ik betrap mijzelf er op dat het nog werkt ook. Nu hebben grote 'internet' ondernemingen hun online applicaties dusdanig gevirtualiseerd dat dit aanzienlijk veel positieve gevolgen heeft voor het milieu. Minder stroomverbruik. Minder opslag in een datacenter etc. Maar waarom worden bijvoorbeeld niet alle individuele weblogs op één gevirtualiseerde server gezet? Het scheelt in kosten voor elke eigenaar van het weblog. Het bespaart elektriciteit. En het scheelt ruimte in dat serverpark.

Elke dag zijn er vele files en worden er grote hoeveelheden kostbare brandstof verspild en extra CO2 de lucht in geblazen. Dat is om ontzettend veel redenen zonde en misschien wel helemaal niet langer nodig. Ik stel voor de snelweg te digitaliseren.

Applicatie op USB met alle relevante informatie over deelnemers aan een bespreking. Invoer aan het begin van een bespreking. Ondersteunende stemherkenningssoftware op PC aangesloten op (evt. in vergadertafel verzonken) microfoons in vergaderzaal maakt direct een tekstbestandje van het gesprek en na afloop van de bespreking worden op de USB het gespreksverslag en alle digitale visitekaartjes van de overige bezoekers opgeslagen. Ondersteunende database applicatie op kantoor kan een zeer eenvoudig en gedetailleerd archief vormen.

Lang vervlogen zijn de dagen van Pong en Pacman. Games zijn geen spelletjes meer. Computerspellen zijn tegenwoordig vaak complexe aangelegenheden waarbij succes inzicht, inzet en coördinatie vergt. MMORPG’s zijn de afgelopen jaren als paddestoelen uit de grond geschoten. Online games hebben de voorspelbaarheid van gesimuleerde tegenstanders opgelost door ze vervangen door echte spelers, waardoor dit soort spellen een stuk moeilijker geworden is. Spelers hebben contact met elkaar via ingame chat en vaak ook spraakcontact. Gamers zitten vaak uren achter elkaar met headset op in opperste concentratie achter hun beeldscherm en worden blootgesteld aan allerlei vormen van stress die ze groepsmatig snel en effectief moeten oplossen.

Waarom die vaardigheden niet benutten? Spellen kunnen een prima selectiemiddel zijn. Gameprestaties kunnen een aardige en gratis maat zijn van iemands vaardigheden. Ik stel daarom voor spelervaring voortaan in een CV te vermelden. Screens van highscores en headshots vervangen opsommingen van leugens over vaardigheid in het gebruik van microshitapplicaties, bedrijven solliciteren op guildsites naar werknemers in plaats van andersom, en Sacha de Boer meldt bij de benoeming van een nieuwe topbestuurder tot welke clan hij of zij behoort.

Dit idee verscheen eerder op Platform Zeepvrij